من و این شعر غریبانه تر از هم هستیمبی پر و بال تر از عالم و آدم هستیمما دوتاییم، دوتا ...، دوتا پاییزیمبیش از اینیم، ولی پیش شما کم هستیمتپش ناقص قلبیم و فشار عصبیپس طبیعی ست که ما درد مسلم هستیمداغ ...یم که از دور نمای دلمانمثل دیوار فرو ریخته ی «بم» هستیمشاخه های خم و پوسیده و آفت زده ایمشاخه هایی
برچسب:
نویسنده: پویان زارعیان
تاريخ: شنبه
5 فروردين
1396 ساعت: 6:36